Liturgie

In deze landen is het leven schaars,

niet het bestaan en ook niet het niet-doodzijn,

maar ’t koele leven, zoals dat om brood, wijn

en water cirkelt en rondom een kaars

die zich omhoog peinst. Leven, dat zijn rust

en dat het centrum van zijn tegenspraken

vindt in het kenteren en het verzaken.

De zee kentert als water bij de kust

en zo verzaakt een ziel zich waar zij weet:

ik vind mijn vorm, waar ik mijn grenzen voelde,

ik vind mijn wezen, waar ik niets bedoelde

dan mens te zijn voor God naar wie ik heet.

Guillaume van der Graft

 

 

 


Deel deze pagina